ساختمان ارغوان
البرز
عظیمیه
ایدهی اصلی پروژهی ارغوان بر پایهی مفهوم «شکوفایی استعداد از درون و بروز آن در بیرون» شکل گرفته است؛ مفهومی که در فرم، نما و سازمان فضایی بنا تجلی یافته است. این پروژه برای یکی از پرافتخارترین ورزشکاران تاریخ ورزشهای رزمی ایران طراحی شده است؛ فردی که مسیر حرفهای او نماد رشد، تلاش و تبدیل استعداد درونی به موفقیتهای جهانی است. از این رو، رویکرد طراحی نیز بر نمایش پویایی و شکوفایی درونی در قالبی معماری متمرکز شد
در طراحی نما، هدف ایجاد پوستهای زنده و چندلایه بوده است؛ نمایی که نه بهعنوان پوششی صرف، بلکه بهعنوان امتداد منطقی فضاهای داخلی عمل کند. برای دستیابی به این هدف، بالکنها، فضاهای نیمهباز جانبی و دیوارههای مابین واحدها بهعنوان عناصر فعال در نما طراحی شدند تا ترکیبی پویا ایجاد شود که از دل یک قاب منظم، هندسهای درهمتنیده و بیرونزده را به نمایش بگذارد
این ساختار چندلایه باعث شکلگیری فضاهایی انسانی و پویاتر در درون واحدها شده است؛ فضاهایی که هر کدام روایتی از زندگی، سلیقه و ریتم متفاوت ساکنان را در دل یک کلیت هماهنگ بازتاب میدهند
رویکرد فرمی
در زبان حجمی پروژه، احجام داخلی بهتدریج از درون تودهی اصلی به سمت بیرون شکوفا میشوند. این فرایند از پلان تا نما امتداد دارد و موجب شده کیفیت نور، دید و حریم در طبقات مختلف بهشکل کنترلشده و متفاوت شکل گیرد. حضور احجام پیشآمده و عقبنشسته در نما، علاوه بر ایجاد سایهروشنهای عمیق، بیانگر همان ایدهی «بیرون کشیدن استعداد» در قالب معماری است
ساختمان مسکونی ارغوان، بازتعریفی از رابطهی درون و برون در معماری مسکونی معاصر است. در این پروژه، نما تنها یک سطح بیرونی نیست، بلکه بیانی از زندگی در جریان است؛ جایی که هر جلوآمدگی، هر سایه، و هر فضا بخشی از داستان ساکنان را روایت میکند
نتیجه طراحی